Daarnaast heb ik voor Esther Honkoop een website gebouwd.

Twee verschillende projecten, beide erg leuk om te doen. Meer informatie zal ik later in mijn portfolio toevoegen. Zowel Kansplus als Esther Honkoop wil ik bij deze bedanken voor de zeer prettige samenwerking.

Het bedenken en uitvoeren van een goede backup strategie is niet eenvoudig. En vergt tijd en geld. Maar is wel heel belangrijk. Te vaak wordt er te makkelijk voorbij gegaan aan de noodzaak ervan. “De webhost maakt toch backups?” of “We hebben een backup op een schijf staan”. Maar vergeten wordt dan dat er ook getest moet worden of die backups goed werken. Dat gecontroleerd moet worden of die backups makkelijk terug gezet kunnen worden.

Gelukkig is de techniek tegenwoordig redelijk betrouwbaar. Maar af en toe gaat het fout. Houdt een harde schijf er mee op. Is er een grote storing bij een data center. Of klikt iemand per ongeluk op de verkeerde knopjes. Allemaal uitzonderlijke situaties. Maar je moet er op voorbereid zijn.

In elk geval: als je ook maar iets doet met websites maken, een interessante presentatie:

MinneWebCon: Designing for Today’s Web from ccemedia on Vimeo.

How Green Is Your Internet? from Patrick Clair on Vimeo.

Via nrc

Vóór:

En na:

Het doel van de verandering is, volgens de chef Internet NRC Handelsblad en nrc.next, snel en kort het meest belangrijke nieuws te geven. Alleen de actualiteit is leidend. “We stoppen met krantje spelen op het web: voor het complete achtergrondverhaal van 1.200 woorden pakt u de krant of iPad.”

De meer dan 500 reacties op de aankondiging zijn voor het overgrote deel zeer negatief. Voor een deel is dat te verwachten. Iedere verandering, zeker zo’n grote als deze, wekt veel weerstand op bij trouwe bezoekers. Maar de vraag is ook of de negatieve kritiek terecht is.

Is deze ommezwaai te groot? Is dit het soort website dat een papieren krant in de 21ste eeuw nodig heeft om te overleven? Is de technische uitwerking wel goed gedaan?

Zelf wacht ik even af met mijn definitieve oordeel. Mijn eerste indruk is niet al te positief. Allereerst, een website van een krant bezoek je om op een snelle manier een overzicht te krijgen van het belangrijkste nieuws. Al dan niet in bepaalde categoriën. In het gekozen weblog-achtige format van de nieuwe website ontbreekt dat overzicht. Je kunt niet snel de headlines scannen. Bij het openen van de website zijn, op een normaal beeldscherm, slechts de laatste twee berichten zichtbaar.

Ten tweede is het de vraag of het nieuwe design wel past bij een kwaliteitsmerk als NRC handelsblad. Die krant staat toch bekend als één van de betere, serieuze kranten van Nederland. Een krant waar nog gedegen journalistiek achter zit. Past zo’n bijna speels, hip weblog uiterlijk daar wel bij? Naast de linkerkolom met het laatste nieuws vindt je in de rechterkolom het “beste van het web”, zoals bijzondere virals. Is dat iets waar NRC lezers op zitten te wachten?

Ik ben benieuwd hoe dit gaat uitwerken voor deze krant. Dat zal ook een les voor andere kranten zijn, die allen met hetzelfde probleem zitten van teruglopende inkomsten van abbonnees en advertenties.

“The goal was to scatter the myth about the image of Russia as a cold and unfriendly country. The symbolics should represent Russia and its genuine friendly spirit and hospitality.”

Dan volgen nu twee kandidaten. Oordeel zelf maar welke van de twee vriendelijker, gastvrijer en minder koud over komt.

Hier de winnaar, gemaakt door Interbrand:

En de verliezer, ontworpen door Transformer Studio:

Genoeg discussiestof.

Een aardig filmpje over de betekenis van het veranderende media landschap. Kranten en TV krijgen het steeds moeilijker, sociale media en mobiele media groeien explosief.

Typefaces give us signals from erik spiekermann on Vimeo.

De documentaire gaat over de producten die ons omgeven, het ontwerp ervan en de mensen die de producten ontwerpen. Hij gaat over het verhaal dat achter elk object te vinden is, van een eenvoudige tandenborstel, de stoel waarop je zit tot de nieuwste iPhone. Hij gaat over het creatief ontwerpproces dat vooraf gaat aan het maken van het product. Maar ook over de persoonlijke relatie die mensen hebben met producten, over de manier waarop producten identiteit geven en invloed hebben op ons leven. Tot slot is er ook de vraag van duurzaamheid. Kunnen we zo doorgaan met nieuwe producten ontwerpen? Moeten er dingen veranderen in dat ontwerpproces?

Na het zien van de vorige film, Helvetica, wist ik al dat deze film ook erg interessant moest zijn. Mijn verwachtingen kwamen zeker uit. Gary Hustwit weet de interviews, beelden en muziek op zo’n manier aan elkaar te plakken dat een erg mooi geheel onstaat. Interessant voor ingeweiden maar tegelijkertijd toegankelijk voor mensen buiten het veld van (grafisch) design. Wellicht dat je na het zien van deze film toch anders aan gaat kijken tegen de producten die je omgeven. Misschien dat je de volgende keer als je in een winkel staat toch even stilstaat en bedenkt waarom je iets koopt. Of je iets wel echt nodig hebt. Gary zelf over hoe het maken van de film invloed gehad heeft op zijn persoonlijke kijk op objecten in dit interview:

It’s definitely made me think more about the objects I own, and the decision making process I go through when I’m buying new things.

If I buy a chair now, I have to say to myself, Will I keep this chair the rest of my life? Is this something I won’t get bored with? I don’t mind spending more for an object if it’s the highest quality, and if I think it’s going to last. Obviously that’s harder with gadgets and tech items, but for everything else in my life, I’m approaching consumption differently. I want to simplify my life, which includes all the stuff around me. It’s not that I want to stop buying things altogether, I just want to streamline my lifestyle.

Maybe that’s just me. But at several times during the making of the film, I’ve wanted to get rid of all my possessions.

Dus voor ieder die niet de kans heeft gehad de film te zien: wacht nog even af en bekijk de DVD die later dit jaar zal verschijnen of hoop op een TV-uitzending.