“The goal was to scatter the myth about the image of Russia as a cold and unfriendly country. The symbolics should represent Russia and its genuine friendly spirit and hospitality.”

Dan volgen nu twee kandidaten. Oordeel zelf maar welke van de twee vriendelijker, gastvrijer en minder koud over komt.

Hier de winnaar, gemaakt door Interbrand:

En de verliezer, ontworpen door Transformer Studio:

Genoeg discussiestof.

Typefaces give us signals from erik spiekermann on Vimeo.

De documentaire gaat over de producten die ons omgeven, het ontwerp ervan en de mensen die de producten ontwerpen. Hij gaat over het verhaal dat achter elk object te vinden is, van een eenvoudige tandenborstel, de stoel waarop je zit tot de nieuwste iPhone. Hij gaat over het creatief ontwerpproces dat vooraf gaat aan het maken van het product. Maar ook over de persoonlijke relatie die mensen hebben met producten, over de manier waarop producten identiteit geven en invloed hebben op ons leven. Tot slot is er ook de vraag van duurzaamheid. Kunnen we zo doorgaan met nieuwe producten ontwerpen? Moeten er dingen veranderen in dat ontwerpproces?

Na het zien van de vorige film, Helvetica, wist ik al dat deze film ook erg interessant moest zijn. Mijn verwachtingen kwamen zeker uit. Gary Hustwit weet de interviews, beelden en muziek op zo’n manier aan elkaar te plakken dat een erg mooi geheel onstaat. Interessant voor ingeweiden maar tegelijkertijd toegankelijk voor mensen buiten het veld van (grafisch) design. Wellicht dat je na het zien van deze film toch anders aan gaat kijken tegen de producten die je omgeven. Misschien dat je de volgende keer als je in een winkel staat toch even stilstaat en bedenkt waarom je iets koopt. Of je iets wel echt nodig hebt. Gary zelf over hoe het maken van de film invloed gehad heeft op zijn persoonlijke kijk op objecten in dit interview:

It’s definitely made me think more about the objects I own, and the decision making process I go through when I’m buying new things.

If I buy a chair now, I have to say to myself, Will I keep this chair the rest of my life? Is this something I won’t get bored with? I don’t mind spending more for an object if it’s the highest quality, and if I think it’s going to last. Obviously that’s harder with gadgets and tech items, but for everything else in my life, I’m approaching consumption differently. I want to simplify my life, which includes all the stuff around me. It’s not that I want to stop buying things altogether, I just want to streamline my lifestyle.

Maybe that’s just me. But at several times during the making of the film, I’ve wanted to get rid of all my possessions.

Dus voor ieder die niet de kans heeft gehad de film te zien: wacht nog even af en bekijk de DVD die later dit jaar zal verschijnen of hoop op een TV-uitzending.

In zijn werk gebruikt hij foto’s van afval zoals plastic bekertjes of alledaagse voorwerpen als sigarettenpakjes. Hij wil bewustwording creëren op een manier die ver afstaat van de normaal gebruikte saaie, slecht toegankelijke statistieken. Zijn boodschap is ongemakkelijk voor de kijker, omdat die geconfronteerd wordt met ons gedrag en de consequenties daarvan. Hier een presentatie van Jordan op de conferentie Gel 2007.

Toegevoegd: een meer recente presentatie op van Jordan op TED.

The Girl Effect

Zie ook thegirleffect.com

(STARBUCKS)RED

Starbucks, Vote

Een strand in Bangladesh waar na jaren dienst gedaan te hebben, de schepen hun reis beeindigen.

Meer over Burtynsky is te vinden op zijn website of op TED, waar ook een presentatie te bekijken is.

In onderstaande documentaire een historische beschrijving van de kaart van het Londense metrosysteem. Een prachtig staaltje modernistisch ontwerp, ontworpen en ontwikkeld door Harry Beck.

Via infostethics.

“Objectified is a feature-length independent documentary about industrial design. It’s a look at the creativity at work behind everything from toothbrushes to tech gadgets. It’s about the people who re-examine, re-evaluate and re-invent our manufactured environment on a daily basis. It’s about personal expression, identity, consumerism, and sustainability. It’s about our relationship to mass-produced objects and, by extension, the people who design them.”

Als Objectified tenminste half zo goed wordt as Helvetica, zal het de moeite waard zijn om te zien. Ik kijk uit naar de release begin 2009. Nieuws over de film is te volgen via het blog van Objectified.

(via 37signals)